శ్రీకృష్ణదేవరాయల మహోన్నత కాలంలో ప్రకాశం జిల్లా కందుకూరు మండలం జిల్లెలమూడి గ్రామ సమీపంలో పాలేరు నది ఒడ్డున భవ్యంగా నిర్మించబడిన జనార్ధనస్వామి ఆలయం ఒకప్పుడు భక్తుల ఆరాధనతో దేదీప్యమానంగా వెలిగేది. కాలప్రవాహంలో కాలం చేసిన దెబ్బలకు ఆలయం శిథిలమైపోయినా, ఆ ఆలయ ఆత్మగా భావించే ధ్వజస్తంభం మాత్రం నేటికీ చెక్కుచెదరకుండా నిలబడి ఉండటం భక్తులకు ఆశ్చర్యం, ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిని కలిగిస్తుంది.
ఆలయం కూలిపోవడంతో గ్రామస్థులు మూలవిరాట్టును మరో శుభప్రదేశానికి తరలించి కొత్త ఆలయాన్ని నిర్మించారు. అయితే ఆలయ ధ్వజస్తంభం చుట్టూ వందల ఏళ్లుగా ఓ వటవృక్షం తన విశాలమైన శాఖలతో తల్లిలా కాపాడుకుంటూ పెనవేసుకుపోవడంతో, ఆ ధ్వజస్తంభాన్ని తరలించాలంటే పవిత్రమైన మర్రిచెట్టును నరకాల్సి వస్తుందన్న ఆలోచనతో గ్రామస్థులు వెనక్కి తగ్గారు. హిందూ సంప్రదాయంలో వటవృక్షం సాక్షాత్తు బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వర స్వరూపంగా భావించబడుతుంది.
ప్రళయకాలంలో శ్రీమహావిష్ణువు మర్రి ఆకుపై బాలకృష్ణుడిగా దర్శనమిచ్చాడని పురాణ గాథలు చెబుతాయి. అందుకే ఈ చెట్టును నరకడం మహాపాపమని నమ్మే భక్తులు, “ఆలయం లేకపోయినా దేవసాన్నిధ్యం ఇక్కడే ఉంది” అనే విశ్వాసంతో ధ్వజస్తంభాన్ని అలాగే వదిలేశారు. నేటికీ ఆ మర్రిచెట్టులో ఇమిడిపోయిన జనార్ధనస్వామి ధ్వజస్తంభానికి భక్తులు దీపాలు వెలిగించి, మొక్కులు చెల్లిస్తూ పూజలు చేస్తున్నారు. ఆలయ గోడలు లేకపోయినా, శిఖరాలు కూలిపోయినా, విశ్వాసం కూలిపోదని చెప్పే సజీవ నిదర్శనంగా ఈ ధ్వజస్తంభం నిలిచి ఉంది. “దేవుడు గుడిలోనే కాదు… భక్తుల నమ్మకంలో ఉంటాడు” అనే సత్యాన్ని ఈ ఆలయ అవశేషాలు నేటికీ నిశ్శబ్దంగా చాటిచెబుతున్నాయి.
